Ik ben altijd benieuwd hoe andere ertoe zijn gekomen om te gaan magnetiseren.

Bij mij kwam het voort uit een onverklaarbare drang van diep uit mijn hart om mensen te helpen.

Als kleine jongen zag ik energie.

Soms lag ik uren lang te staren naar de energie bollen die als luchtballonnen door mijn kamer zweefde en door gedachten veranderde van kleur of vorm.

Ook speelde ik urenlang met de lichtverschijnselen die tussen mijn handen ontstonden als ik ze op een paar cm afstand van elkaar bewoog.

Rond mijn 11 werd ik ziek. Ik voelde me niet thuis in mijn lichaam. Ik was anders dan andere kinderen van mijn leeftijd. Lange tijd viel ik bijna dagelijks flauw. Dokters konden geen echte oorzaak vinden waar dit vandaan kwam.

Toen ik 12 was vertelde ik mijn moeder al dat als ik beter zou worden, mensen zou gaan helpen.  Ik was me er toen nog niet van bewust van wat ik daar mee bedoelde. Drie jaar na deze uitspraak legde ik spontaan de handen op de pijnlijke pols van zijn zus. Dat werd extreem warm, waarna de pijn verminderde.

Niet lang daarna hielp ik wekelijks mensen die met allerlei kwaaltjes bij me kwamen.

Een opleiding als magnetiseur heb ik nooit gevolgd. Alle handelingen kwamen als een natuurlijke wet tot me.

Als mensen bij me kwamen wilde ik zo weinig mogelijk weten. Door mijn handen op de schouders te leggen kwamen de pijnen van deze persoon als een magneet op me af. Ik voelde hun pijn als of dat het mijn pijn was.

Mijn handen gingen als vanzelf naar de plek waar het probleem zat. Dat werd extreem warm of steen koud waarna de pijn meestal voor het verdween eventjes erger werd.

Het spelen met energie was de basis voor het ontwikkelen om de magnetische kracht door te geven aan andere mensen.

Daarna kwam het intense verlangen om andere te helpen als ze ziek waren. Deze drang was bijna een obsessie.

Het intense verlangen deed mij tevens mensen aantrekken die beter wilde worden.

In meer dan 30 jaar heb ik duizenden mensen geholpen. Die 30 jaar is een grote studie voor me geweest.

Belangrijk is dat je open blijf staan voor kritiek en dit niet gaat bevechten.

Ik heb me nooit laten afschrikken door sceptici. Ik luisterd altijd naar wat ze te zeggen hebben, haal er mijn voordeel uit en blijf in mezelf geloven.

Oefening baart kunst. De passie zorgt ervoor dat het echt gaat leven!

Heel mooi verhaal Johan !

Prachtig als je zo in de wereld kan kijken.

Ik zie in de wereld altijd 2 categorieën mensen rondlopen. 'Gevers' en  'nemers'. Helaas is daar geen balans in. De groep die geeft is klein, maar gelukkig zitten daar ook veel sterken bij zoals jij.

Zelf zie ik niet wat jij allemaal ziet.(kan het wel fotograferen). Moet heel veel op mijn gevoel doen, maar op zich geen probleem. Die drang om anderen te willen helpen is voor mij heel herkenbaar.

Maar door vele malen door mensen te zijn teleurgesteld op diverse vlakken is dat wel afgenomen. Wilde bijvoorbeeld bij gemeentes en pijnklinieken mensen gaan behandelen die enorm veel pijn hebben. Zelfs reuma en fibromyalgie organisaties aangeschreven dat ik ze kon helpen hun pijn te verminderen of weg te halen. Overal loop ik tegen dichte deuren aan. Nu heb ik zoiets van: Loop er maar mee verder dan stelletje eigenwijzen.

Ben gestopt daar nog energie in te steken.

Het liefste zou ik ook de dieren willen helpen. Maar zo`n job bestaat niet ;)

Waarom bestaat dat niet? Ik help heel veel dieren. Nu zijn het weer honden dan weer paarden.

De reactie van een dier is enorm.

Hoi, wat je zegt witlicht.

Gevers en nemers.

Ik voel dat heel goed.

Als ik bv. aan het fietsen ben dan zie ik al van een afstandje wat het is en vaak is het ja een nemer en dan fiets ik maar langs kijken of gedag zeggen doe ik dan niet en laat het bij mezelf wel stromen of je kunt hun ook blokeren shokeren door bv. te lachen, noem maar wat.

Ik ben dus erg gevoelig in de energieén van anderen omdat mijn bloed en energie niet overeenkomen.'

Maar ben ook wel vaak aan het filosoferen over zulke dingen en als je dan zegt gevers en nemers hoe zit het dan met bv katten dat zijn dan volgens mijn nemers, zo had ik een tijdje geleden een foto genomen van mijn Stinky waar je allemaal ronddraaiende energieën rond haar kopje zag.

Laat hem nog wel een keer aan je zien, op het moment niet zoveel puf meer.

Vr groet van Alexander